![]() |
![]() |
|
| پایگاهی تخصصی برای دانشجویان شیمی کاربردی |
|
مطلب پیش نیاز : شما با اصل آفبا آشنا هستید و با استفاده از آن می توانید به راحتی ، آرایش الکترونی اتمها را بدست آورید : مثلاً برای اتم پتاسیم ( K ) با عدد اتمی 19 ، آرایش الکترونی به صورت 1s2,2s2,2p6,3s2,3p6,4s1 است . که در تمامی آرایشهای الکترونی اتمها توانهای s,p,d,f نشان دهنده تعداد الکترونها و ضریبهای آنها نشان دهنده شماره لایه ( تراز انرژی ) است . حال اگر آرایش الکترونی فوق را با توجه به نکات ذکر شده تفسیر کنیم : در ضریب 1 ( لایه اول ) ، 2 الکترون ، در ضریب 2 ( لایه دوم ) ، جمعاً 8 الکترون و به ترتیب در لایه های 3 و 4 نیز ، 8 و 1 الکترون وجود دارد . انرژی یونش : مقدار انرژی لازم برای جدا کردن سست ترین الکترون ( الکترون بیرونی ترین لایه ) از یک اتم گازی و تشکیل یون مثبت گازی را انرژی نخستین یونش می گویند . همچنین مقدار انرژی لازم برای جدا کردن الکترون بعدی از یک یون گازی +1 و تشکیل یون گازی +2 را ، انرژی دومین یونش می نامند . ما انرژی های یونش را به ترتیب به این صورت نام گذاری می کنیم . IE1,IE2,... که به ترتیب انرژی نخستین یونش و دومین یونش هستند . ( توجه داشته باشید که واحد انرژی یونش کیلوژول بر مول است . ) مقایسه انرژی های یونش متوالی اتم یک عنصر : انرژی دومین یونش اتم یک عنصر بیشتر از انرژی نخستین یونش آن است . زیرا جدا کردن الکترون از یک اتم خنثی آسانتر از جدا کردن الکترون از یک یون مثبت است . توجه داشته باشید که الکترون بار منفی و یون مثبت ، بار مثبت دارد ، پس بین آنها نیروی جاذبه وجود دارد . و هر چه بار مثبت یک یون بیشتر شود ، جدا کردن الکترون از آن دشوارتر می شود . و به این ترتیب می توانیم انرژی های یونش متوالی یک عنصر را به این صورت مقایسه کنیم : انرژی یونش سوم بزرگتر از دوم و آن هم به مراتب بزرگتر از انرژی یونش اول است . مفهوم جهش در انرژی های یونش متوالی اتم یک عنصر : اگر به شکل اول صفحه 23 کتاب نگاه کنید در نمودار دو تغییر ناگهانی در مقدار انرژی یونش وجود دارد که به آنها جهش بزرگ یا عمده می گویند . برای توجیه یک مثال دیگر می آورم : اگر همان مثال اتم پتاسیم را بررسی کنیم : انرژی نخستین یونش صرف جدا کردن الکترون لایه آخر می شود ولی با اعمال انرژی دومین یونش دیگر الکترونی در لایه آخر وجود ندارد و الکترون از لایه ما قبل آخر جدا می شود که به هسته اتم نزدیکتر است پس باید انرژی بیشتری برای جدا کردن آن وارد کنیم . پس یک جهش در بین IE1,IE2 اتفاق می افتد ، ( یعنی اختلاف بین IE1,IE2 زیاد است . ) . ولی در انرژی های یونش سوم و چهارم الی نهم به دلیل وضعیت نسبتاً مشابه این الکترونها ، انرژی های یونش مربوطه آنها نیز تقریباً به هم نزدیک هستند و اختلاف قابل ملاحظه ای ندارند ، ( ولی در هر بار به دلیل اشاره شده در اول بحث به مقدار کم انرژی یونش افزایش می یابد . ) و باز هم در بین IE9,IE10 بدلیل عوض شدن لایه ، انرژی یونش یک جهش دیگر نشان می دهد . و همینطور در بین IE17,IE18 ، نیز به همین ترتیب . نتیجه اینکه جهش نشان دهنده این است که به یکباره مقدار انرژی لازم برای جدا کردن الکترون ، از یک الکترون به الکترون بعدی اختلاف فاحشی پیدا کند ، که این به دلیل افزایش ناگهانی جاذبه هسته اتم به الکترون است که به سبب وجود الکترون بعدی در لایه نزدیکتر ایجاد می شود . حال شما با توجه به این توضیحات می توانید به راحتی شکل صفحه 23 کتاب را توجیه کنید .
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه ۱۳۸۷/۰۹/۲۷ساعت ۷:۵۴ ب.ظ توسط پیمان آحادی |
|
|
بررسی های تجربی نشان داده است ، هنگامی که دو اتم از یک عنصر ، برای مثال دو اتم هیدروژن با هم ترکیب می شوند و با تشکیل یک پیوند ساده کووالانسی ، یک مولکول دو اتمی را بوجود می آورند ، جفت الکترون مشترک یا پیوندی به فاصله یکسان از این دو اتم قرار می گیرد . در نتیجه تراکم ابر الکترونی روی هر دو اتم یکسان است و هیچ یک از دو اتم بار الکتریکی جزئی مثبت یا منفی نخواهند داشت . ولی اگر دو اتم از یک عنصر نباشند ، برای نمونه در مولکول کلرید هیدروژن که یکی کلر و دیگری هیدروژن است ، بررسی های تجربی نشان می دهد که در این صورت ، جفت الکترون پیوندی ، دیگر به فاصله یکسانی از دو اتم قرار نخواهد داشت . بلکه یکی از آنها که در این مثال اتم کلر است ، بر جفت الکترون پیوندی جاذبه بیشتری اعمال کرده ، آن را به هسته خود نزدیکتر می کند . بدیهی است که در این فرآیند ، تراکم ابر الکترونی روی اتم کلر افزایش می یابد . و به این ترتیب با دور شدن جفت الکترون پیوندی از هسته اتم دیگر که در این مثال هیدروژن است ، تراکم ابر الکترونی روی آن کاهش می یابد . بر اساس پیشنهاد لینوس پولینگ که یکی از نظریه پردازان ، درباره پیوندهای شیمیایی بود ، اتمی مانند کلر که ضمن تشکیل پیوند با اتم دیگر ، جفت الکترون پیوندی را به سوی خود می کشد ، اتم الکترونگاتیو و این خاصیت ، الکترونگاتیوی نامیده شد . اتم هیدروژن که که جفت الکترون پیوندی از آن دور شده است ، اتم الکتروپوزیتیو نامیده می شود . روند تغییر الکترونگاتیوی عنصرها در در دوره ها و گروههای جدول تناوبی : هر چه بار موثر هسته اتم بیشتر و اندازه اتم آن کوچکتر باشد ، چون تأثیر جاذبه هسته برالکترونهای لایه ظرفیت افزایش می یابد ، در نتیجه ،الکترونگاتیوی آن نیز بیشتر می شود . در هر دوره از جدول تناوبی ، با افزایش عدد اتمی عنصرها و کاهش شعاع اتمی ( از چپ به راست ) به تدریج بر مقدار الکترونگاتیوی آنها افزوده می شود . اما در گروهها با افزایش عدد اتمی عنصرها و افزایش شعاع اتمی و کاهش جاذبه هسته بر الکترونهای لایه ظرفیت ، تمایل یک اتم برای جذب الکترونهای پیوندی کاهش می یابد ، که نتیجه آن کاهش الکترونگاتیوی عنصرها از بالا به پایین است . تعریف اصطلاحات به کار برده شده : ابر الکترونی : ما نمی توانیم موقعیت الکترون در اتم را در هر لحظه از زمان مشخص کنیم ، از این رو به جای صحبت از مکان دقیق الکترون از احتمال حضور آن در فضای معین در اطراف هسته صحبت می کنیم و معمولاً احتمال حضور الکترون در اطراف هسته را بوسیله نقطه هایی نشان می دهند . که تراکم این نقطه ها در اطراف هسته به صورت ابری در می آید که به آن ابر الکترونی می گویند . بار موثر هسته اتم : هر الکترون اتم ، از جایگاهی که در آن قرار دارد ، بار هسته را احساس می کند . برای نمونه هر چه که دورتر از هسته باشد به خاطر وجود الکترونهای داخلی و وجود دافعه بین آنها بار هسته را کمتر حس می کند . در واقع بار موثر هسته ، باری است که هر الکترون با وجود الکترونهای داخلی اتم که نقش حایل را دارند ، از هسته درک می کنند .
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه ۱۳۸۷/۰۹/۲۱ساعت ۱۰:۴۳ ق.ظ توسط پیمان آحادی |
|
|
عدد اکسایش هر اتم در یک ترکیب ، تعداد بار الکتریکی مثبت یا منفی است که به آن اتم نسبت داده می شود . مثلاً در ترکیب NaCl می دانید که کلر الکترونگاتیو تر است از سدیم ، بنابراین اتم Na یک الکترون از دست داده و اتم Cl یک الکترون کسب کرده است . از آنجا که الکترون بار منفی دارد عدد اکسایش سدیم ( +1 ) و عدد اکسایش کلر را ( -1 ) در نظر می گیریم . مثال دیگر CaF2: است که در آن اتم Ca دو الکترون از دست داده و هر اتم F یکی از این دو الکترون را دریافت کرده است ، پس عدد اکسایش Ca و F به ترتیب +2 و -1 است . توجه داشته باشید که بار منفی را به اتم الکترونگاتیو تر نسبت می دهیم ، مثلاً در IF ، عدد اکسایش اتمهای F و I به ترتیب -1 و +1 است . زیرا F از I الکترونگاتیوتر است . قواعد محاسبه اعداد اکسایش : ( موارد استثنائی را به حساب نیاورده ام ) 1 ) عدد اکسایش اکسیژن ( O ) را -2 در نظر می گیریم . 2 ) عدد اکسایش هیدروژن ( H ) را +1 در نظر می گیریم . 3 ) عدد اکسایش اتمها در یونهای تک اتمی را برابر بار یون در نظر می گیریم . مثال : در Na+1 و Al+3 و S-2 اعداد اکسایش اتمها به ترتیب +1 و +3 و -2 می باشد . 4 ) عدد اکسایش مربوط به اتمهای موجود در گروه اول ( فلز های قلیایی ) در ترکیبهای آنها برابر +1 و در مورد اتمهای مربوط به گروه دوم +2 است . عدد اکسایش اتمهای مربوط به گروه بور ( گروه 13 ) به طور معمول برابر +3 است . 5 ) مجموع اعداد اکسایش اتمها در ترکیبهای خنثی برابر صفر و در یونهای چند اتمی برابر بار یون است . 6 ) عدد اکسایش فلوئور که الکترونگاتیوترین عنصر است در همه ترکیبهای آن ( -1 ) است . 7 ) عدد اکسایش هالوژنها در اغلب ترکیبهای بدون اکسیژن برابر ( -1 ) است . دو استثناء : 1 ) عدد اکسایش اکسیژن در پراکسیدها (H2O2 )برابر -1 است . 2 ) عدد اکسایش اکسیژن در OF2 برابر+۲است . توجه داشته باشید اکسیژن در هیچ ترکیب دیگری عدد اکسایش مثبت ندارد ، زیرا الکترونگاتیوی اکسیژن فقط از فلوئور کمتر می باشد . و در توجیح مورد اول نیز می توان گفت الکترونگاتیوی هیدروژن از اغلب نافلزها کمتر است و اتم این عنصر تنها یک الکترون در تنها لایه ی الکترونی خود دارد . مثال : در ترکیب 2(Ca(H2PO4 عدد اکسایش P را بدست آورید ؟ چون یک ترکیب خنثی است مجموع اعداد اکسایش اتمها را باید برابر صفر قرار دهیم . در نظر داشته باشید کل اتمهای داخل پرانتز به دلیل وجود اندیس 2 به 2 ضرب می شوند یعنی این ترکیب دارای 8 اکسیژن ، 2 فسفر و 4 هیدروژن است . با توجه به قواعد گفته شده داریم : x = ( +2) + 2 [ 2(+1)+x+4(-2)] => x = +5 مثال : در ترکیب NO2+1 عدد اکسایش N را بدست آورید ؟ ترکیب ما یک بار مثبت دارد ، بنابراین مجموع اعداد اکسایش اتمها را باید برابر +1 قرار دهیم . X+2(-2)=+1=> x=+5
|
|
+ نوشته شده در
یکشنبه ۱۳۸۷/۰۹/۱۷ساعت ۷:۵۳ ب.ظ توسط پیمان آحادی |
|
|
استفاده از فايلهای PDF به جهت عدم وابستگی به زبان سيستمعامل و فونتهای موجود در آن ، يكی از راههای تبادل مقالات و مطالب بين كامپيوترها و اينترنت ميباشد . از اين رو شركتهای مختلفی اقدام به توليد نرمافزارهايی برای استفاده از اين فايلها با كاربریهای مختلف نمودهاند ، که من این نرم افزار را بدلیل حجم بسیار کم آن و کارایی بالای آن به شما عزیزان توصیه می کنم . Foxit PDF Reader جایگزینی قدرتمند و شایسته برای نرم افزار Adobe Acrobat Reader !
|
|
+ نوشته شده در
شنبه ۱۳۸۷/۰۹/۱۶ساعت ۱۱:۵۲ ق.ظ توسط پیمان آحادی |
|
| منوی کاربری |
|
صفحه نخست تماس با مدیر وبلاگ جستجوگر وبلاگ آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
با وجود اینکه کوشش جدی به عمل می آید تا هیچگونه نارسایی ، اشکال تایپی و علمی در این وبلاگ وجود نداشته باشد ، با این حال خود را نیازمند نظرات ، انتقادات و پیشنهادات اساتید و دانشجویان شیمی که از این وبلاگ بازدید می نمایند می دانم . با تشکر از بازدید شما
توجه : در صورتی که به علت کم بودن سرعت اینترنت عکسی
را مشاهده نکردید ، در آن قسمت راست کلیک کرده و بر روی گزینه
Show Picture کلیک نمائید . |
| مطالب مهم وبلاگ |
|
|
| تفکیک موضوعی مطالب |
|
شیمی آلی شیمی تجزیه شیمی معدنی شیمی فیزیک شیمی کاربردی نرم افزارهای شیمی |
| لینک دوستان و همکاران |
|
|
|
RSS
|
| تبلیغات |
![]() |